ARAW NG PAGKABUHAY AT BUHAY

Weeween Reyes

Published by Weeween Reyes

Like This Page · April 16 · Edited · 

 

ARAW NG PAGKABUHAY AT BUHAY

Ibig tumakas ng mga oras,
habang matuling nagpupumiglas
ang mapipisik na sandali.
Nasa'y matuldukan na
ang mahabang paghihintay,
nang matapos na ang mga haraya.
Hanggang sa magmaliw ang gabi.
Mahalaga ang bawat saglit.

Samatala, kagyat ay
nagkalansingan ang mga metal na bagay.
Nagdudumali.
Ngunit may paninigurado
ang bawat galaw.
Makapugtong-hininga.
Lubhang lubos na abala
ang mga kaluluwang naroon.
Mata sa mata.
Bawat kumpas ng kamay
kabisado ang iniaabot sa palad.
Mabibilis ang mga kilos
Tila nakikipag-unahan sa ritmo
ng tiktak ng orasan.

Kaalinsabay nito'y
may tila nukleo
na kumatawan sa katauhang
nakalatag sa higaan.
Umikot pabaliktad,
habang tila nag-aagawan ang mga tinig;
Buhay, patay, buhay, patay, BUHAY!

Sa labas ay mauulinigan
ang awit at dasal ng dumaraang madla.
At ang mga maliliit na ilaw
ay naglalaro sa gitna ng pusikit.
Hanggang magsimulang lumaya
ang liwanag sa dilim.
Kasabay ng kanilang pagkikita,
ng Ina at ng Anak.

Maririnig sa apat na sulok ng silid
ng pagamutan ang unang tinig ng sanggol.
At sa umagang kayganda,
namalisbis ang luha ng ina,
mga butil ng kagalakan,
nang masilayan ang kanyang panganay.

Weeween Reyes 2017
Photo: google