KARAGATAN AT PAG-IBIG
Mamarapatin kong maging isang buwan.
Payapa't may ngiti kapag kabilugan.
Katulad nang ningning nitong haring araw,
Nais ko'y tahimik masaya't dalisay.
Payapa't may ngiti kapag kabilugan.
Katulad nang ningning nitong haring araw,
Nais ko'y tahimik masaya't dalisay.
Kahit itong ibon na lilipad-ipad,
Kay layo ng sanga sa lapad ng dagat.
Ngunit ba't kay lugod init ma'y natambad,
Ang t'yaga at sipag walang kasintulad.
Kay layo ng sanga sa lapad ng dagat.
Ngunit ba't kay lugod init ma'y natambad,
Ang t'yaga at sipag walang kasintulad.
At ang karagatang walang katapusan,
Kapagka tahimik kay sarap pagmasdan.
Ngunit sa daluyong ay kahambal-hambal,
Katulad kung sinta'y lumisang tuluyan.
Kapagka tahimik kay sarap pagmasdan.
Ngunit sa daluyong ay kahambal-hambal,
Katulad kung sinta'y lumisang tuluyan.
Tunay na pag-ibig parang karagatan,
Di kayang sukatin lalim at hangganan!
Di kayang sukatin lalim at hangganan!
Weeween Reyes 2017
Larawan: Google
Larawan: Google
No comments:
Post a Comment