Kayganda ng simula.
Dugo't pawis mo'y sinanla
Upang mabuhay ng may riwasa.
Tahanan mo'y nanagana.
Buong isip at kaluluwa
Inalay mong walang sala.
Ngunit nalula't nawalang halaga.
Pag-ibig ay parang hinipang bula.
Hinangad mo ang langit
Sa kandungang akala mo'y walang pait.
Ibig mo'y baguhin ang mga guhit
Nang sa palad mo'y tuluyang mawaglit
Ang mga alaalang nagdulot ng sakit
Nang kamusmusang hinanakit.
Nilisan mo rin ang disyertong mainit
Nanalig ka sa isang pag-ibig.
Datapwa't nabulag ka't nahibang
Di mo wari napagmasdan
Ang hangad na kalangitan
ay walang pusong laman.
Nabingi ka sa katotohanan.
Narinig mo'y tenga nama'y tinakpan.
kahit unti unting inaanay.
Ang damdaming sintigas ng bakal.
Nasaan ang liyag na binihisan
Iniwan kang isang hukluban?
Walang kayakap kapag gininaw,
Walang aabot ng tubig kapag inuhaw.
Walang matawag na pangalan,
Nag-iisa sa karimlan.
Paano na kaibigan?
Mag-isa ka sa paglubog ng araw?
litrato: galing sa google
May Akda:
Wee-ween Reyes
No comments:
Post a Comment